Co działa, co nie działa i lata 2027–2030

Cztery zastosowania z płacącymi klientami

Zastosowanie działa, gdy klient płaci rynkową cenę i wraca bez punktów, airdropów i nagród. W 2026 ten próg przechodzą cztery zastosowania i łączy je jedno: alternatywa jest wolna, droga albo jej nie ma.

Pierwsze to dostęp do dolara dla ludzi, którzy nie mogą otworzyć dolarowego konta w banku. Firmy od przekazów pieniężnych stosują „stablecoinową kanapkę": dolary na wejściu, USDC albo USDT przez granicę, lokalna waluta na wyjściu. Felix Pago, który robi to przez WhatsAppa, do września 2026 przesłał według Tech Times ponad 8 mld USD dla ponad 6 milionów klientów w Ameryce Łacińskiej, a opłaty za przelewy stablecoinami na trasie USA–Meksyk spadły poniżej 1% wobec 5–7% w tradycyjnych kanałach. W gospodarkach z wysoką inflacją te same tokeny służą też do oszczędzania. Dlatego udział USDT w obrocie na giełdach jest wyższy niż jego udział w podaży: część tokenów po prostu leży w portfelach.

Drugie to jednostka rozliczeniowa na rynkach kryptowalut. Giełdy podają ceny w stablecoinach, a protokoły pożyczkowe je pożyczają. Hyperliquid, giełda instrumentów pochodnych z własnym blockchainem, na której stablecoiny służą jako depozyt zabezpieczający (margin), trzymała ich 4 września 2026 około 7 mld USD, prawie wszystko w USDC, według DefiLlama. Traderzy płacą za to opłaty i odsetki bez żadnych dopłat.

Trzecie to płatności firmowe w wąskich korytarzach, gdzie banki są wolne i drogie. Płatności B2B (business-to-business) to przelewy między firmami, na przykład faktura dostawcy opłacana za granicę. McKinsey i Artemis oszacowali rzeczywiste płatności stablecoinami w 2025 na około 390 mld USD, z czego B2B to 226 mld USD. Rozdział o płatnościach pokazuje, dokąd płyną te pieniądze.

Czwarte to zabezpieczenie dla instytucji. Tokenizowany fundusz obligacji skarbowych BlackRocka, BUIDL, w czerwcu 2025 został przyjęty jako zabezpieczenie na Crypto.com i Deribit. Firma tradingowa może więc wnieść fundusz, który zarabia odsetki, zamiast leżącej bezczynnie gotówki. W listopadzie 2025 dołączył Binance.

Sześć testów lepszych niż ranking podaży

Ranking podaży mówi, ile pieniędzy przyszło. Nie mówi, czy przyszły z trwałego powodu, czy po nagrodę, która zaraz się skończy. Autor ocenia każdy token sześcioma testami. Każdy pyta, co zostanie, gdy zabierze się jedną podporę:

1. Zerowe stopy: czy produkt ma sens, jeśli stopy procentowe w USA spadną do zera?
2. Brak zachęt: jaki popyt zostanie, gdy skończą się nagrody i emisje tokenów?
3. Wyjście 50 mln USD: czy taka kwota może wyjść w ciągu dnia bez ruszenia ceny o więcej niż kilka punktów bazowych?
4. Ostatni kryzys: jak token zachował się w ostatnim udokumentowanym stresie?
5. Płacący użytkownik: czy jest klient, który dziś płaci rynkową cenę i wróciłby bez dopłaty?
6. Reguły 2027: czy konstrukcja przetrwa amerykańskie reguły dla stablecoinów płatniczych, spodziewane od stycznia 2027?

USDT i USDC zaliczają pięć z sześciu testów. USDT oblewa test reguł, bo stoi poza MiCA w Europie i poza GENIUS Act w USA. Słabym punktem USDC jest kolumna kryzysu, czyli weekend w marcu 2023, gdy upadł jego bank. Niespodzianki są niżej. RLUSD, z podażą około 2,4 mld USD, zalicza cztery testy, a mniej więcej dwa razy większy USDe tylko jeden. PYUSD, choć stoi za nim PayPal, nie zalicza żadnego, bo jego podaż szła za nagrodą, a nie za płatnościami.

Rok 2026 przeprowadził test zachęt publicznie. Łączna podaż dolarowych stablecoinów osiągnęła szczyt w maju 2026, a potem lekko spadła. To pierwszy spadek w historii danych, który nie przyszedł po krachu. USDT i USDC prawie się nie ruszyły. USDe stracił około jednej trzeciej podaży, gdy spadły stawki funding na rynku futures, a PYUSD około jednej szóstej po zakończeniu kampanii nagród. W tych samych miesiącach rosły tokenizowane fundusze obligacji skarbowych i nowsze tokeny klasy bankowej, takie jak USDG i RLUSD.

Co jeszcze nie działa

Cztery historie dostają więcej uwagi, niż uzasadniają dowody.

Pierwsza to masowe płatności w sklepach. PayPal daje PYUSD dostęp do setek milionów kont, a mimo to podaż we wrześniu 2026 wynosiła około 3 mld USD. Gdy Visa rozlicza się w USDC, posiadacz karty płaci tą samą kartą; zmienia się tylko etap między bankami. Karty dają też coś, czego stablecoiny nie mają. Chargeback to prawo użytkownika karty do cofnięcia spornej płatności przez sieć kartową. Transfer stablecoina jest ostateczny, więc sprzedawca, który go przyjmuje, bierze na siebie ryzyko, które dziś niesie sieć kartowa.

Druga to oprocentowanie jako trwała przewaga produktu. sUSDe od Etheny płacił około 17% w kwietniu 2024 i około 4% w 2026, bo jego dochód pochodzi z opłat funding na rynku futures, a te rosną i spadają razem ze spekulacją. GENIUS Act zabrania emitentom stablecoinów płatniczych płacić odsetki, więc oprocentowanie przenosi się do osobnych tokenów-opakowań, których status prawny wciąż jest otwarty.

Trzecia to zapowiedzi konsorcjów bankowych. Grupa 21 banków ogłosiła wspólny projekt 1 września 2026 i trzy dni później nie podała ani tokena, ani blockchaina, ani nazwy spółki. Zapowiedź to tylko zamiar.

Czwarta to konstrukcje algorytmiczne. Cztery lata po upadku UST z Terry w maju 2022 tokeny algorytmiczne miały według DefiLlama około 0,2% rynku.

Największa luka dzieli transfery od płatności. Wolumen transferów na blockchainie liczy każdy ruch, łącznie z wpłatami na giełdy, botami tradingowymi i przesunięciami własnych środków emitenta. Badania, które to odfiltrowują, znajdują rzeczywiste płatności rzędu setek miliardów dolarów rocznie wobec dziesiątek bilionów w transferach. Sam indyjski system płatności UPI obsłużył w 2025 około 3,4 bln USD, kilka razy więcej niż globalne szacunki płatności stablecoinami. To porównanie służy tylko do wyczucia skali. UPI przenosi rupie w obrębie jednego kraju, a stablecoiny zarabiają na swoje miejsce na trasach, gdzie nie ma taniej alternatywy.

Problemy, których nikt nie rozwiązał

Kilka problemów ukształtuje najbliższe pięć lat, a żaden nie ma jeszcze jasnego rozwiązania.

Wykup jest wąski. Tylko zweryfikowani klienci desku emitenta mogą oddać tokeny za dolary po kursie nominalnym; wszyscy inni sprzedają na rynku. Rozdział 1 pokazał, co to oznaczało dla USDC w marcu 2023.

Reguły się spóźniają. GENIUS Act podpisano 18 lipca 2025, ale roczny termin na przepisy wykonawcze minął bez ostatecznej regulacji od żadnego z regulatorów, więc ustawa wchodzi w życie w terminie awaryjnym, 18 stycznia 2027. Szersza ustawa o strukturze rynku, CLARITY Act, przepadła 15 września 2026 w proceduralnym głosowaniu w Senacie. Obie ustawy omawia rozdział o regulacjach.

Największy emitent jest systemowy i działa offshore. Tether wykazał na koniec marca 2026 około 141 mld USD ekspozycji na obligacje skarbowe USA i opisał się jako 17. największy posiadacz amerykańskiego długu rządowego, na liście, na której poza nim są same państwa. Bank Rozrachunków Międzynarodowych (BIS) zmierzył powiązanie z rynkiem obligacji: napływ 3,5 mld USD do stablecoinów obniżał rentowność trzymiesięcznych bonów skarbowych o około 0,7 punktu bazowego tego samego dnia, a odpływy ruszają rentownościami mocniej niż napływy.

Kontrola jest skupiona. Dwa tokeny mają ponad 80% podaży, kilka giełd decyduje, które tokeny dostają płynność, a emitenci mogą zamrażać adresy za pomocą niewielkiego zestawu kluczy, co wyjaśnia rozdział o tym, co pod maską. Niczego z tego nie widać w cenie 1,00 USD.

Trzy ścieżki do 2030

Scenariusz oznacza tu ścieżkę wielkości rynku razem z warunkiem, od którego zależy. To nie prognoza. Wszystkie trzy startują z około 311 mld USD podaży dolarowych stablecoinów 4 września 2026. O każdym horyzoncie rozstrzyga inne pytanie.

Do 2027 pytanie brzmi: czy amerykańskie reguły przyjdą na czas i czy banki wypuszczą prawdziwe produkty. W ścieżce pesymistycznej ostateczne reguły GENIUS Act nie zdążą na styczeń 2027, projekty bankowe się przesuną, a podaż zsunie się do około 279 mld USD na koniec 2027. W ścieżce optymistycznej nowy token emitowany przez bank w pierwszym roku zdobywa kilka procent rynku, podobnie jak USD1 w mniej więcej rok przeszedł od zera do miliardów.

W latach 2028–2030 pytanie brzmi: czy płatności firmowe będą dalej rosnąć, gdy pierwsza fala firm przeniesie pieniądze z bankowości korespondencyjnej. Ścieżka bazowa, około 950 mld USD na koniec 2030, wymaga, żeby płatności B2B w stablecoinach rosły dalej o ponad 50% rocznie. Ścieżka pesymistyczna, około 300 mld USD, to wynik, gdy wzrost spadnie do jednocyfrowego, a banki zgarną popyt firm tokenizowanymi depozytami.

Po 2030 pytanie brzmi: czy utrzyma się prawna granica między stablecoinem a depozytem bankowym. Jeśli Kongres pozwoli stablecoinom płatniczym płacić odsetki, oba produkty zaczną konkurować wprost, a ścieżka optymistyczna, około 2,1 bln USD na koniec 2030, staje się realna.

Duże banki publikują wyższe liczby. Scenariusz bazowy Citi to 1,9 bln USD do 2030, a Standard Chartered spodziewa się 2 bln USD do końca 2028. Scenariusz bazowy autora jest niższy, bo zakłada, że zakaz płacenia odsetek przetrwa cały ten okres.

Co obserwować dalej

• Ostateczna regulacja OCC do GENIUS Act, obiecana do listopada 2026: regulacja na czas wskazuje na ścieżkę bazową; kolejne opóźnienie zasila ścieżkę pesymistyczną.
• Nazwa tokena i blockchain konsorcjów bankowych: nazwany produkt przed końcem 2026 to pierwszy sygnał optymistyczny; cisza do połowy 2027 to sygnał pesymistyczny.
• Roczny wzrost płatności B2B w stablecoinach w kolejnych rocznych badaniach: dwa raporty z rzędu poniżej 50% przesunęłyby obraz 2030 w stronę ścieżki pesymistycznej.
• Łączny udział USDT i USDC, około 83% we wrześniu 2026: trwały spadek poniżej 60% obaliłby tezę autora.
• Każda zmiana zakazu odsetek w GENIUS Act albo w przepisach wykonawczych: przesunęłaby granicę między stablecoinami a depozytami.