Gdzie stablecoiny są naprawdę używane

Od bilionów transferów do miliardów płatności

Wolumen transferów (transfer volume) to łączna wartość stablecoinów przesłanych z jednego adresu na inny. W 2025 wyniósł około 33–35 bln USD, według Banku Rozrachunków Międzynarodowych (BIS) oraz Visy z Artemis. Ta liczba jest prawidłowa, tylko mierzy coś innego niż płatności.

Większość transferów to maszyneria. Według Visy i Artemis wpłaty na scentralizowane giełdy i wypłaty z nich stanowiły około 36% wolumenu z 2025, a po ich odjęciu zostaje około 21 bln USD. Duża część reszty to handel między protokołami, boty walczące o arbitraż i portfele należące do tego samego właściciela. Każdy taki przeskok liczy się od nowa.

Płatność w realnej gospodarce (real-economy payment) to transfer między dwiema odrębnymi stronami za towary, usługi lub wynagrodzenie. McKinsey i Artemis oszacowali takie płatności w 2025 na około 390 mld USD, czyli mniej więcej 0,02% wszystkich płatności na świecie. Największą część, około 226 mld USD, stanowiły płatności między firmami (B2B).

Na głębiej Trzy szacunki, trzy metody

Inne szacunki tych samych płatności z 2025 lądują w tym samym przedziale, ale nie w tym samym punkcie. BCG i Allium w badaniu dla Ripple naliczyli 350–550 mld USD płatności między ekonomicznie odrębnymi stronami, przy szerszej definicji. Artemis, sumując wolumeny zgłoszone bezpośrednio przez firmy płatnicze w ankiecie, ustalił tempo roczne około 122 mld USD w sierpniu 2025. Tę liczbę najlepiej czytać jako dolną granicę, bo obejmuje tylko firmy, które odpowiedziały. Rozrzut wynika z tego, że to młoda kategoria bez uzgodnionej definicji. Nie wiadomo, czy liczyć wydatki kartą finansowane stablecoinami, wzajemne prefinansowanie firm płatniczych albo transfery między dwoma dostawcami płatności.

Ten lejek ma znaczenie dla każdego, kto czyta prezentację o stablecoinach. Slajd, który stawia 35 bln USD wolumenu stablecoinów obok wolumenu kart Visy, porównuje ruch z zakupami. Uczciwe porównanie to kilkaset miliardów, szybko rosnących z niskiej bazy.

Pierwsze zadanie to rozliczenia w handlu

Zanim stablecoiny zapłaciły komukolwiek fakturę, były gotówkową nogą rynków krypto. Wolumenowo to nadal ich największe zastosowanie.

Rozliczenie (settlement) to ostateczna wymiana pieniędzy na aktywo. Na giełdzie krypto bitcoin jest wyceniany i opłacany w USDT lub USDC, bo dolarowy token może wchodzić do portfeli i z nich wychodzić o każdej porze, a bankowy dolar przesuwa się tylko w godzinach pracy banków, przez bank giełdy. W zdecentralizowanych finansach (DeFi), gdzie pożyczki i handel działają jako programy na blockchainie, stablecoiny są jednostką, w której mierzy się pożyczki i płaci odsetki. Pożyczka 100 ETH co dzień znaczy co innego, bo cena ETH się zmienia. Pożyczka 100 000 USDC nie.

To zadanie tłumaczy, dlaczego podaż i płatności tak się rozjeżdżają. USDC tradera może przejść kilkadziesiąt razy dziennie między giełdą, protokołem pożyczkowym i portfelem, a nikt niczego przy tym nie kupi. Rozdział o stanie rynku zamienia to w miarę szybkości obiegu (velocity).

Płatności zagraniczne: co usuwa token

Przesyłanie pieniędzy za granicę to obszar, w którym stablecoiny mają najwyraźniejszą przewagę. Ta przewaga ma bardzo konkretny kształt.

Bankowość korespondencka (correspondent banking) to łańcuch banków, które przekazują sobie międzynarodową płatność, gdy bank nadawcy nie ma rachunku w banku odbiorcy. SWIFT to sieć komunikatów, z której te banki korzystają. Sam nie trzyma ani nie przesyła pieniędzy. Według Remittance Prices Worldwide Banku Światowego mały przelew zagraniczny przez bank kosztuje średnio ponad 13% i trwa od jednego do czterech dni roboczych.

Na ten koszt składają się cztery elementy: spread walutowy, prefinansowanie, opłata w każdym banku łańcucha i kontrole compliance pod kątem sankcji i prania pieniędzy. Prefinansowanie (prefunding) to pieniądze, które dostawca z góry parkuje w każdym kraju, w którym działa, żeby móc wypłacać lokalnie. Stablecoin zastępuje łańcuch banków jednym transferem na blockchainie i usuwa potrzebę prefinansowania środka trasy. Pozostałych dwóch elementów nie usuwa. On-ramp to usługa, która zamienia lokalny pieniądz na stablecoina, a off-ramp zamienia go z powrotem. Spread walutowy przechodzi na te dwie rampy, a razem z nim kontrole compliance.

Stablecoinowa kanapka (stablecoin sandwich) to nazwa tej struktury: fiat na wejściu, stablecoin w środku, fiat na wyjściu. Odbiorca zwykle w ogóle nie widzi tokena.

Na wykresie jest otrzeźwiający szczegół. Wise, firma przekazów pieniężnych, pobiera 0,5–1% bez żadnego blockchaina. Ma lokalne rachunki bankowe w każdym kraju, zbiera funty w Londynie i wypłaca reale w Brazylii z własnego lokalnego salda, więc przy pojedynczej płatności żadne pieniądze nie przekraczają granicy. Wise potrzebował do tego dziesiątek lokalnych licencji. Usługa oparta na stablecoinie potrzebuje licencjonowanego on-rampu i off-rampu w każdym kraju, czyli tego samego problemu licencyjnego w innej postaci.

Przekazy pieniężne, czyli pieniądze, które migranci wysyłają do domu, pokazują ten model w dużej skali. Felix Pago obsługuje kanapkę USA–Meksyk przez WhatsApp i do września 2026 przetworzył ponad 8 mld USD w 11 krajach Ameryki Łacińskiej, za mniej niż 1% wobec 5–7% w tradycyjnych kanałach, według Mizuho. Bitso, meksykańska giełda, obsłużyła w 2024 około 6,5 mld USD przekazów z USA do Meksyku, około jednej dziesiątej tego korytarza.

Dla firm wartość leży w szybkości i godzinach działania. Płatność 50 000 USD dla dostawcy, która rozlicza się w kilka minut w niedzielę, uwalnia kapitał obrotowy, który inaczej przez kilka dni wisiałby w drodze. Dlatego płatności między firmami to największy kawałek z 390 mld USD i dlatego fintechy, takie jak świeżo przejęty przez Mastercard BVNK i należący do Stripe Bridge, sprzedają API do płatności stablecoinami platformom płacowym, marketplace'om i firmom płatniczym.

Gdzie stablecoiny przegrywają

Zwykle stablecoina porównuje się z przelewem bankowym albo kartą, czyli z najdroższymi dostępnymi opcjami. W wielu krajach prawdziwą alternatywą jest darmowy lokalny system płatności natychmiastowych.

System płatności natychmiastowych to krajowa sieć, która w kilka sekund, przez całą dobę, przesyła pieniądze między rachunkami bankowymi. Indyjski UPI obsłużył w 2025 około 228 mld transakcji o wartości około 3,4 bln USD, według National Payments Corporation of India. Brazylijski Pix przesunął w tym samym roku około 6,5 bln USD, według Banco Central do Brasil. Każdy z nich z osobna to wielokrotność globalnego szacunku płatności stablecoinami.

Dla płacącego te systemy są darmowe albo prawie darmowe, bo koszt ponosi państwo, banki lub sprzedawcy. Stablecoin dokłada dwie konwersje, których krajowa płatność w rupiach czy realach nie potrzebuje. W Indiach, Brazylii, strefie euro (z SEPA Instant) czy w Polsce (z BLIK-iem) stablecoiny mają zwykłemu kupującemu niewiele do zaoferowania.

Drugim słabym punktem jest kasa w sklepie. Chargeback to cofnięcie płatności przez sieć kartową po reklamacji. Chroni konsumentów przed oszustwem i niedostarczonym towarem. Transfer stablecoina jest ostateczny, gdy tylko blockchain go potwierdzi, i nikt w protokole nie może go cofnąć. Dla firmy, która reguluje fakturę, ostateczność to zaleta. Dla kogoś, kto kupuje w nieznanym sklepie internetowym, brak chargebacku to realny koszt.

Karty, oszczędności i wynagrodzenia

Rozliczenie kart (card settlement) to codzienny przepływ pieniędzy między bankami stojącymi za siecią kartową. Stablecoiny wchodzą tu po cichu. Visa pozwala wybranym amerykańskim bankom rozliczać zobowiązania kartowe w USDC, a jej rozliczenia w stablecoinach osiągnęły do 30 listopada 2025 roczne tempo 3,5 mld USD. Mastercard w czerwcu 2026 rozszerzył rozliczenia w stablecoinach na USDC, PYUSD, USDG, RLUSD i inne tokeny na kilku blockchainach, a w sierpniu 2026 sfinalizował przejęcie BVNK. Posiadacz karty nic z tego nie widzi. Po stronie konsumenta wydatki kartą finansowane stablecoinami sięgnęły w 2025 około 4,5 mld USD, według McKinsey i Artemis.

Sprzedawcy mogą też przyjmować stablecoiny bezpośrednio. Stripe pobiera 1,5% od płatności stablecoinami, wobec około 2,9% plus stałej opłaty za karty, a PayPal pozwala swoim sprzedawcom przyjmować PYUSD i automatycznie dostawać dolary. Oba rozwiązania działają produkcyjnie, ale żadne nie ma jeszcze dużego udziału w płatnościach przy kasie.

Oszczędności to zastosowanie, które statystyki płatności w większości pomijają. W krajach z wysoką inflacją albo kontrolą kapitału dolarowy stablecoin to najprostszy sposób, żeby zwykły człowiek trzymał dolary. W Argentynie stablecoiny stanowiły ponad połowę wszystkich zakupów krypto za peso na giełdach między lipcem 2024 a czerwcem 2025, według Chainalysis. Nikt tych dolarów nie wydaje, więc prawie nie widać ich w szacunkach płatności. A to jeden z najczytelniejszych przypadków, w których stablecoin rozwiązuje problem, z którym lokalne banki sobie nie radzą.

Wynagrodzenia to mały, ale działający obszar. Deel, globalna firma płacowa, uruchomiła 20 maja 2026 wypłaty pensji w stablecoinach na Polygonie. Rise, platforma płacowa dla zespołów zdalnych, przekroczyła do listopada 2025 1 mld USD łącznych wypłat, a ponad połowa jej użytkowników wybrała wypłatę w stablecoinach. Dla kontraktora w kraju ze słabą walutą pensja w USDC łączy przypadek wynagrodzeń i oszczędności w jeden.

Co obserwować dalej

• Szacunki płatności za 2026: jeśli McKinsey, Artemis albo BCG opublikują liczby wyraźnie powyżej 390 mld USD, zwłaszcza dla płatności między firmami, historia płatności dogania historię podaży.
• Rozliczenia w stablecoinach w Visie i Mastercardzie: roczne tempo pokaże, czy sieci kartowe traktują stablecoiny jako boczny eksperyment, czy jako tor rozliczeniowy dla wszystkich banków.
• Połączenia między systemami płatności natychmiastowych: każde nowe połączenie między systemami takimi jak UPI, Pix i SEPA Instant zabiera korytarz, na którym stablecoiny inaczej by wygrały.
• Licencjonowane on-rampy i off-rampy na rynkach wschodzących: koszt stablecoinowej kanapki ustala się na jej brzegach, więc nowe lokalne licencje znaczą więcej niż szybsze blockchainy.
• Przepisy o oszczędzaniu w stablecoinach w krajach z wysoką inflacją: rządy, które ograniczą dolarowe stablecoiny, mogą zamknąć zastosowanie oszczędnościowe szybciej niż jakakolwiek siła rynkowa.